Saturday, 22 January 2011

Suriname dag 19

(Ter ere van opening van de Ringweg)


Paramaribo 22 januari 2011,


Dit was mijn laatste volle dag in SU. En het moest "Carpe Diem" zijn. Ik was gisteravond express niet uitgeweest, omdat ik wist dat ik het druk zou hebben vandaag.


De hoogtepunten:


* Familiebezoek;

Vroeg in de morgen opgestaan. Ik ben van Indiaanse afkomst. En het kon niet anders dat ik een broer van mijn opa zou opzoeken. Ik had mijn oom nooit gezien. Zeer leuk om te zien hoe familieleden werkelijk oprecht blij zijn om je tegen te komen. Echte Carib-Indianen. Ze hebben zelf een eigen taal in Suriname en dit heet "Kribisi". Het schijnt dat de wijk Zorg en Hoop, waar ik op bezoek was, een redelijk aangename wijk is. Niet teveel diefijzer voor de woningen. Toch verrassend.


* Souvenirshoppen;

Na het familiebezoek op naar de stad. Ik moest nog enkele kleine dingen hebben. De stad heeft toch zijn eigen charme. Je moet ervan houden. Ik ben het liefst elke dag in Hermitage Mall. Bijna elke winkel in de stad verkoopt tassen, brillen, dezelfde kleding en souvenirs. Bijna allemaal. De meesten zijn in het bezit van Chinezen. Wat ook heel grappig is dat veel Chinezen geen "Nederlands" praten , maar juist wel "Sranan Tongo"(Surinaams). Ik wou nog toen ik pas aankwam in Paramaribo, Chineze woorden uitspreken tegen een winkelier. Zei hij: "Djaso we tak sranan" (Hier praten we Surinaams). Hahaha...


* Kekemba ressort;

Dit ressort is gevestigd aan de Mangolaan. Ik dacht ik loop het voor de grap vanaf de stad via Tourtonnelaan. Nou ik had spijt , het duurde anderhalf uur. Echt ongelovelijk hoe groot Paramaribo is. En daar aangekomen stelde het ressort niet zoveel voor. Een te kleine zwembad en wat ligstoelen. Ik was wel op gladde wijze op deze plaats naar binnen geglipt. De eigenaar sprak mij vermanend toe en had natuurlijk volkomen gelijk. Ik had eigenlijk geen zin om 25 SRD ( EUR 5,50 ) neer te leggen voor deze tent. Ben ook nergens ingegaan. Ik besloot door te lopen naar Hotel Martinus in de wijk Maretraite.


* Zwemmen in Martinus;

Dat lopen had ik dus niet moeten doen, duurde 1 uur en 15 minuten. Vanaf Cultuurtuin via Ringweg-Zuid naar Maretraite. Dit doe ik echt nooooooit meer !!! Maar ik wist waarvoor ik het deed. Een lekkere zwembad voor maar 15 SRD ( EUR 3,35 ). Ik had er een leuke tijd met Brazilianen en Nederlanders. De twee Braziliaanse vrouwen waren superrelax. Ik werd nog uitgenodigd om het huis van hun te bezichtigen, Ik moest het afslaan, omdat ik me thuis moest klaar maken voor het theaterbezoek. Wel leuk dat de kinderen van de vrouwen Surinaams en Nederlands spraken, omdat ze hier op school gaan.


* Thalia Theater;

Dit theater was voor mij echt een topper. De zaal is overzichtelijk met balkon. Ik was er samen met mijn moeder, Willy, Sabrina. Alle bezoekers kwamen er netjes gekleed. En de voorstelling was toppie: "Ging over een student die rover wordt en aan het eind berouw krijgt voor zijn daden". Dit was de première dus hij draait voorlopig nog wel. De toneelgroep heet "A Sa Go" en het stuk heette: "Tede E Go Na Sabana".


* Zsa ZSa Zsu;

Er zitten drie "z 's " in de naamgeving. Hou die "Z" aan voor de Zaterdag . Zsa Zsa Zsu op zaterdag is "the place to be". Twee zalen (merengue en house). En het is daar druk, Paramaribo viert feest. Ik heb echt genoten. Dit was voor mij de allerlaatste keer "clubbing" in Paramaribo, want morgen ga ik terug naar Nederland.



Ciao Givani

Friday, 21 January 2011

Suriname dag 18

(Spanhoek, hartje Paramaribo, kijkend in Domineestraat)



Paramaribo 21 januari 2011,


Na het uitgaansgeweld van gisteren, was ik vandaag loom. Het weer maakt je traag als je moe bent. Ik had toch een tijdje nodig om op gang te komen. Overdag dus niks gedaan, alleen maar thuis zitten mijmeren en rusten.


Mijn stelling luidt dat elke man elke dag wel twee of drie knappe meisjes tegenkomt. Elke dag, ik weet niet hoe vrouwen dat ervaren.

* Bij de Waag (een Italiaanse restaurant aan de Waterkant ) was ik vandaag. Ik wachtte op een menukaart. Toen een slanke serveerster stap voor stap, met haar haar in knotje en een bril op naar mij toestapte. "Are you being served?". Nou ze sprak met Amerikaans accent. Ze was Hindoestaans-Guyanees en had gestudeerd in Amerika. Een leuke chitchat volgde. Ze stelde voor om iets samen te doen. Maar gezien mijn drukke planning van mijn laatste twee komende dagen in Su, was het echt onmogelijk.


* Tante Gina had mij uitgenodigd om vandaag naar de casino te gaan. Een van de serveersters daar was Nathalie, een leuk Creools meisje met prachtige curves. Ik sprak haar aan, maar ik kreeg het gevoel dat uitgebreide gesprekken onmogelijk waren in een Casino. Elke camera volgt je. Ze was wel relax, maar tegelijkertijd heel verlegen om lang te praten. Een kat-muis spelletje van oogcontact volgde continu als we elkaar passeerden. Ik denk dat ze moest oppassen voor haar baan met al die vervelende camera's.


Over die casino, daar wou ik nog iets over kwijt. Heel jammer dat Suriname niet zo streng is. Heel jammer. Het is toch ongelovelijk, gratis drank, gratis eten, gratis optreden, gratis sigaretten, gratis service aan je gokkast. Allemaal om mensen doekoe uit hun handen af te troggelen.


We waren op stap met zijn zevenen. Eerst naar "Princes Casino". Dit is een zeer luxe tent. Service is het toverwoord. Alles wordt voor je gedaan, zolang je maar geld uitgeeft aan gokken.


Vervolgens zijn we gegaan naar "Tropicana Casino" aan de Saramaccastraat. Dit gokpaleis is wat meer volkser en minder luxieuzer als "Princes Casino". Je wordt bij allebei wel op je wenken bedient.


Als je dakloos bent en je hebt nog nette kleding, dan is dit een supertip. Je gaat gewoon naar binnen en jezelf verstoppen achter een gokkast. Je doet net alsof je gokt en loopt rondjes en binnen een uur krijg je gegarandeerd gratis drinken en eten (Rijst met groente). Cannot be easier.


Ik ben blij dat ik geen gokker ben. Als tiener wist ik als geen ander wat gokken met je leven kan doen. Ik heb mijn lesje geleerd. The House Always win !!!

Ciao Givani

Thursday, 20 January 2011

Suriname dag 17

(Jetty Melcherts ,Gio en een kleine jongen uit Welgelegen)


Paramaribo 20 januari 2011,


Deze donderdag was een van mijn leukste vakantiedagen. Een dag van uitersten. Emoties spatten gewoon los. Ik hou deze blog ook voor mezelf bij, dat ik over enkele jaren nog steeds kan lezen wat ik allemaal heb meegemaakt in Suriname 2011.


Ik zou vroeg in de morgen naar Parbo Bier brouwerij gaan, voor een rondleiding. Maar na een telefonisch gesprek bleek, dat ik mij te laat had aangemeld. En na het uitgaan van gisteren was het voor mij onmogelijk om vroeg op te staan. Moest er namelijk om 10:00 uur zijn.


Maar al goed , er was zat te doen, de hoogtepunten:



* Souvenirjacht; Vandaag op zoek gegaan naar souvenirs. Een winkel springt er wat dat betreft echt uit. En dat is ReadyTex aan de Maagdenstraat. Hier kan je werkelijk alles vinden. Van Inheemse spullen tot simpele sleutelhangers. Maar deze winkel is wel duurder dan de andere kleinere winkels. ReadyTex leek wel een meeting point van toeristen. Ik kwam er nog een Franse mevrouw tegen. Très jolie converser en français.


* Bezoek Welgelegen; In de wijk Welgelegen bleef ik in de jaren 80 toen ik in SU was. Ik ging de kennissen van toen opzoeken. Dit was echt leuk. Ik herkende alles nog : de straten, de scholen, de speelplekken, het huis en de buren. Dit was echt super! Ik had er een aangenaam gesprek met Jetty en Line Melcherts. Allemaal familie van Somaira. Er heerst in deze wijk een iedereen-kent-iedereen mentaliteit. En dat merk je. Voor stadse begrippen is het er wel rustig.


* Bioscoop Hermitage Mall; In de avond naar de film geweest. Ik hoorde alleen maar positief nieuws over de TBL-cinema. En ik moet jullie toegeven, dit is echt een "geweldige" bioscoop. Veel beter als Pathé in Nederland. Je kan er namelijk met je stoel naar achteren en je mag er warm eten (Saté , friet, etc...) . Je ziet zo dat alles er gelikt uitziet . De zaal was echt fantastisch.


* Ik ging naar de film "Suriname". En ik zeg jullie: "Deze triller is een Must-See"! "Suriname" gaat over een Surinaams-Nederlands koppel die op vakantie gaan naar SU . En verder komen ze in allerlei intriges over drugs, goud etc.. De film greep mij aan, ik voelde de spanning en aan het eind was ik toch even aan het doordenken. Echt een goeie rolprent, in maart/april te zien in Pathé in Nederland. Go.Go.Go.


* Erotische club Daimonds; Dit was echt tranga. Deze club is een soort YabYum. Ik was er na de biosbezoek naar toegegaan. Het concept is dat er in de club alleen maar fotomodelachtige Braziliaanse chicks, sexy gekleed met lang steil haar, rondlopen. Je kan een praatje maken en dan eventueel iets regelen. Entree was gratis. Ondanks dat het rustig was, was er wel een geweldige ambiance. Ik zag er een dame die zich helemaal bloot ging strippen tot je alles zag en aan het eind met kaarsen en kaarsvet ging spelen. Tsja ! Een andere sma wenkte me nog, leuk gesprek, begon mij te versieren, maar ik wist dat ze uit was op mijn doekoe. Heb haar kort gehouden: "mi amigo (taxichauffeur) esperar por mi, yo voy al otra club". Ze begreep mijn spaans wel. Ik ging toen weg naar Havana Lounge.


* Havana Lounge; Ik kwam er rond 01:30 uur aan. Club was vol, niet zo vol als verleden week, maar toch wel zeer gezellig. Dit is mijn club in SU. Dit is het !!!!!! Alle muziekstijlen, mooi uitzicht over BosjeBrug, gratis entree, wat wil je nog meer. En ik hou ervan om te schuren en te dansen op reggaeton. Op een gegeven moment kwam ik Roberto (van mijn Londen reisjes) tegen. Hij was jarig en boven bij Havana Lounge, waar de DJ zit, had hij een private lounge afgehuurd. Het was er relax en gratis drank. Voor mij alleen cola, natuurlijk (ik drink geen alcohol). Roberto is onlangs geëmigreerd naar SU. Een gewaagde stap. Hij is nu wel vertegenwoordiger voor het kledingmerk "Gaastra" in Zuid-Amerika. Tsja dan zou ik het ook wel kunnen doen.


Ik kwam rond 05:00 uur thuis, maar deze dag was echt onvergetelijk !!!!!!!

Ciao Givani

Wednesday, 19 January 2011

Suriname dag 16

(Vlindertuin -Lelydorp)



Paramaribo 19 januari 2011,


Het was weer een superdag. Ik heb uiteindelijk dan toch de vlindertuin bezocht in Lelydorp.


Ik passeerde net zoals gisteren het huis van tante Gina. Wederom werd ik uitgenodigd om mee te gaan. Gina ging toevallig ook naar Lelydorp. Zodoende had ik een lift. Het is toch al gauw een uurtje naar dit leuk dorpje.


We zaten met zijn zessen in de auto (Yacintha, Gina, Charles, Elvin, Dirk en ik). Toch leuk om Yacintha op de valreep nog tegen te komen. Zij was mijn buurvrouw toen ik als kleine jongen opgroeide in Meernhof (Amsterdam-Holendrecht).


Ik werd dus gedropt bij de Vlindertuin. De anderen gingen weer verder. De entree was 35 SRD (EUR 8,25). Nou ik kan jullie zeggen, dit was echt tranga. Ik heb nog nooit zo'n goede gids gehad voor een museum. Dit jong Javaans meisje zag eruit als een tiener, maar wist werkelijk alles, maar dan ook alles over vlinders.


Als er iemand met een moeilijke vraag kwam, dan wist ze die moeiteloos te beantwoorden. In deze botanische tuin worden naast vlinders ook slangen en schildpadden gekweekt voor de export.


Het toppunt was het betreden van de vlindertuinen. Je stapt erin en alle vlinders in grote getallen vladderen en vliegen rondom je heen. Ik keek er tegenop, maar ik heb het gedaan. Mijn hele arm plooide van de engheid. En ik kan jullie zeggen, het viel best mee achteraf. Die vlinders doen niks.


Na afloop was iedereen laaiend enthousiast. Onze gids was zo superrelax en had ook nog een aansprekend leuke Surinaamse tongval. Ik kan jullie deze trip zeer aanraden. Superlatieven schieten tekort.


Na afloop toen ik weer terugkwam in de stad, had ik me voorgenomen om de Wijdenboschbrug en Anthony Nesty Sporthal te bezoeken. Per taxi beide bezocht en veel foto's geschoten.


De Wijdenboschbrug is echt een attractie, je gaat echt omhoog als een Tour de France beklimming en je hebt vanaf het hoogste punt echt een superuitzicht over Paramaribo. Ben blij dat ik dit toch had gedaan, want anders had ik dit spektakel gemist.


Ik eet overigens deze vakantie zo min mogelijk McDonald's of "KFC". Alleen van de "Warungs" of "Roti Centers". Zo at ik vandaag drie rotirollen op van Roopram. En Lekkur !!!!!!!


Okay zonet nog uitgeweest. Club Touché toch nog een keer geprobeerd. Het muziek was beter als afgelopen vrijdag. Maar er was gewoon te weinig publiek. en de man-vrouw verhouding was zoek (2:1) . Toch wel lekkere Reggaeton, Zouk, Salsa , Merengue en Hiphop. Wat minder House, lekker. Ben ook eerder weggegaan.


Toch leuk, kwam de Surinaamse acteur: Jerry MacIntosh tegen. Hij speelt in film "Suriname", welke eind maart in Nederland te zien zal zijn in de Pathé Bioscopen. Ik ken hem nog van toen hij drie jaar geleden ook op Schiphol werkte.


Ciao Givani

Tuesday, 18 January 2011

Suriname dag 15

(Tante Lucia en Gio , s' Lands Hospitaal)


Paramaribo 18 januari 2011,


Wat een leegte opeens. Al mijn familieleden weg. Ik mis mijn neef Rocky toch wel. We waren net zoals de "Blues Brothers". Onafscheidelijk in het uitgaanscircuit. Mijn wingman als we dames benaderden. Echt tranga !!!!


Vandaag zou ik op jacht gaan naar souvenirs. Ik passeerde het huis van tante Gina. Ze vroeg of ik met haar meeging. Ik dacht dan doe ik die souvenirs dan wel een andere dag.


We waren de hele dag met zijn vieren. Charles, Gina, Elvin en ik. In de auto van Tourtonne naar Combé en dan weer naar Leonsberg vervolgens weer terug naar de stad.


We gingen naar 's Lands Hospitaal. De zus van mijn oma, tante Lucia Faverus ligt daar . Ik had haar nog niet gezien in Su. Ik vond het toch wel emotioneel. Zij is nu 74 jaar. Tante Lucia straalt gewoon levenservaring en -genot uit. We braken fatu's daarzo. Tante Clea en haar zoon Virgil kwamen ook nog langs.


Leonsberg was lekker rustig en voor Zamira in Holland: " Ik heb de Sidodadiestraat gezien. Een heel rustige wijk daar. Ik denk dat als je in februari gaat naar Su, je zeker zal genieten, Zam."


In de avond wou ik naar de bioscoop in de Hermitage Mall. Mijn moeder en ik maakte ons klaar. We hadden de taxi en toen we aankwamen bleek er een uiterst mooie High Class Cocktail Dress Party aan de gang.


De bioscoop was dus gesloten. Wij liepen gewoon naar binnen alsof het niks was. Iedereen keek ons aan, oh mij god ik voelde al die blikken op ons gericht. Wij hadden immers normale kleren aan.


Mijn moeder en ik spraken een paar mensen en het bleek dat er een feest van "de Surinaamse Bank" aan de gang . De rijksten van Suriname waren hier te vinden. Je zag het ook aan de auto's. Dit feest zal wel heel duur hebben gekost. Gelukkig wachtte onze taxichauffeur nog op ons en konden we snel weer naar huis.


Groeten Giovanni

Monday, 17 January 2011

Suriname dag 14

(Rocky en Gio op Zanderij)


Paramaribo 17 januari 2011,


Na twee weken kan ik jullie echt zeggen dat Surinamers uit Suriname gegarandeerd meer vriendelijker, meer gemoedelijker, meer relaxter, meer genieten dan ons Randstad-Nederlanders.


Ik schaam me voor de Surneds, die hier op vakantie komen en al snel denken dat ze boven de Surinamers staan. Echt belachelijk dit. Gedraag je gewoon normaal en de mensen zullen je waarderen in dit land.


Ik geniet in Suriname, maar moet wel erbij zeggen dat er veel dingen voor verbetering vatbaar zijn. Te denken valt aan het aanleggen van trottoirs, het vergroten van de verkeersveiligheid. het opwaarderen van de binnenstad, het zwerversprobleem oplossen en de veiligheid met betrekking tot woninginbraken en straatroven.


Maar de saamhorigheid is heel sterk hier, iedereen heeft wel iemand van gemixte afkomst in de familie. Of het is Creools, Hindoestaans, Chinees, libanees, Indiaans, Braziliaans, Guyanees, Nederlands of Javaans. Dat maakt dit land zeer bijzonder.


Vandaag ging de helft van mijn direkte familieleden terug naar Nederland. Ik was de hele dag in de weer met Somaira, Steven en mijn moeder. De laatste deals regelen en ondertussen het dorpje "Onverwacht" nog bezocht. "Onverwacht" zit in mijn hart, de mensen waren weer supervriendelijk vandaag. Mocht nog even basketballen met de jongens.


In Onverwacht moest Steven nog zijn koffer inpakken. Ik had in het dorp nog een zeer amusant gesprek met een knappe Javaanse mevrouw.Ze had het erover dat het moment dat ik vandaag door het dorp liep. Iedereen begon te speculeren wie ik was, waar ik vandaan kwam of ik een vriendin had. Ze kwam uiteraard met tips hoe vrouwen kunnen zijn.


Deze knapperd was gewoon de Surinaamse Oprah Winfrey. En maar lachen !!!! Dat was te verwachten, maar ik was toch wel aangenaam verrast dat iedereen op een positieve manier binnen een uur over je roddelt. Wel Grappig.


Het blijft overigens leuk om onderweg naar Zanderij en Onverwacht, Lelydorp aan te doen om eten te halen bij de "Warungs". Ik heb vandaag Bami, Bakabana, BrongBrong en Saté gegeten.


Ik zit nu alleen in SU met een zus van mijn moeder, mijn oma en mijn moeder.

Ciao Givani

Sunday, 16 January 2011

Suriname dag 13

(Kathedraal Paramaribo aan Henck Arronstraat)


Paramaribo 16 januari 2011


Wat een rare dag gehad vandaag (zondag). Ik was zaterdagnacht uitgeweest (Zsa Zsa Zsu) en kwam 06:00 uur thuis. Maar ik had in de planning om naar de kerk te gaan op zondag, dus had ik maar 2 uurtjes geslapen.


De kerkdienst begon om 10:00 uur. Ik was in de gerestoreerde Kathedraal van Parmaribo. Ze ziet er echt grandioos mooi uit nu, ik meen het !!!


Ik was zo moe !!!!! De dienst duurde 1,5 uur en ik viel bijna in slaap. Er was ook een situatie dat iedereen ging bidden op de knieën, ik ook. Maar op een gegeven moment stond iedereen op, terwijl ik nog in knielpositie met mijn ogen dicht beetje aan het slapen was . Haha... de mensen die al stonden dachten zeker: "Wat is er met deze clown aan de hand" haha..


De kerkdienst was wel met volle power: hosti voor iedereen, kinderkoor, wierrook, gebeden en rondgang donatiemandje. Een paar die 12,5 jaar getrouwd was werd in het zonnetje gezet.


Na de kerkdienst terug naar huis gegaan met de buslijndienst "PG". Oom Eric Pocorni was op bezoek bij mijn moeder. Ik ging daarna de hele dag slapen, luimeren, spacen, dagdromen, mijmeren en weer van voren slapen, luimeren, etc.... Zeker 10 uur lang. Mijn hele dag werd zo een rustdag.


Om 12:00 uur middernacht toch weer met een "lekker fris gezicht" uitgeweest. We waren met zijn vijfen naar "Waterkant". "Waterkant" is spang en echt zooooo leuk !!!!!!! Rocky, Josef (taxichauffeur), Michelle, Pushpa en ik hadden een wereldtijd. Waterkant is zoveel leuker dan 't Vat. 'T Vat is voor de toeristen, maar Waterkant is voor de locals. Veel eethuisjes, terrasjes en Sranan muziek.


Wat wel minder is, zijn de zwervers en de muizen, maar niet echt super-irritant.


Wel grappig, een oudere Braziliaanse vrouw vond mij zo mooi. Ze kwam zeker vijf keer naar me toe: Corazon, handkusjes uitdelen,etc... Rocky nam een kiek op me...


Jammer dat Rocky morgen naar Nederland teruggaat. Samen met hem was de titel van de film: " We Own The Paramaribo Nights".


Ciao Givani