Javaanse Saoto Soep .. Mmm.. de Lekkerste Soep !!!

(Saoto Soep)

Amsterdam 21 februari 2011,

Ik was met mijn moeder begin dit jaar in Leonsberg, Suriname. Naast de steiger had je een Javaanse Warung. Die Saoto Soep was echt superlekker daar !!! Zo lekker, ik was in mijn element en genoot van de lekkerste Saoto. Die Tesi (smaak) klopte gewoon! We hadden het er nog over om Leonsberg nog een keer te bezoeken vanwege die Warung, echter kwam het er niet van.

Zo nu en dan bespreek ik op mijn Carpe Diemblog de lekkerste gerechten. Zo had ik het in het verleden over Shoarma, Bami, Saté en Roti (klik op de woorden).

Saoto Soep kan niet ontbreken in mijn lijst van super-gerechten. Ik ervaar het als een genot. Komt voornamelijk dat er zoveel lekkere ingrediënten inzitten. En er gaan er echt veel in.

Saoto Soep = gekookte ei, pimentkorrels, gebakken fritesticks, gefileerde kipfilet, laos (stronk), knoflook, bouillonblokjes, taugé, witte peper, sereh (citroengras), gebakken uitjes, fijngesneden peterselie, Saoto-blok als hoofdingrediënt, So-oen (glasnoedels), rijst aan de zijkant en het allerbelangrijkste: de Sambal-Ketjap. Hoe sterker deze, des te beter !!

Om het te bereiden, een heel complex verhaal en eerlijk gezegd niet aan mij besteed, maar als het geserveerd wordt, ..oooh my god... mmmmlekkur..!!!!!

Tip : bezoek een Warung-eettent en geniet van de lekkerste soep van de wereld, haha.. !!!

Ciao Givani

Weg met al die negativa's !!!

Amsterdam 15 februari 2011,


Nog steeds in de Suriname-mood. Maar het leven gaat door in Amsterdam. Vandaag wou ik het hebben over het verschil tussen "Doeners en Klagers".

Dit is waar ik het meest hekel aanheb: "Een situatie waarin een persoon over het leven gaat klagen en praat alleen maar om te praten".

Gatver, ik ben hier echt allergisch voor !!!


In de trant van :

"A is een slecht persoon"
"B is niet eerlijk"
"C is korrupt"


Elke dag, maar dan ook elke dag zijn klagers te vinden. En je hebt ze in alle kringen. Rijk en arm, jong of oud, man of vrouw. Het maakt niet uit.


Voor alle mensen kan ik jullie een vraag stellen:

"Geloof je dat je het slachtoffer van oneerlijk gedrag van een ander op het werk of van mensen in het algemeen bent?"

Als het antwoordt "Ja" is dan zal ik eerlijk zijn, dan zou je als je "gelukkig" wilt zijn je mentale denken, beter veranderen. En dat is mijn persoonlijke mening.


Deze wereld is hard, keihard. En ik kan erover meespreken. Ik ben zelf talloze keren gebruikt, opgelicht of verraden.


Life never runs smooth !


Het leven is als een zwaarbevochten autoreis, waarbij je benzinetekort krijgt, banden lek gaan, je meningsverschil krijgt met je vrienden, je motor stuk gaat. Maar het belangrijkste is dat je continu blijft denken in termen van oplossingen, andere mogelijkheden en nieuwe uitdagingen probeert aan te gaan.


Met andere woorden wees een "oplossingsgerichte doener" en omring je met mensen die ook zo denken. Je bent als persoon het gemiddelde van de vijf personen waarmee je het meest mee omgaat. Vergeet dat niet!


"Trash all that negative thinking away !!!!!"


Ciao Givani

Vandaag is een geschenk , waardeer het !!!!

(Sunrise, Today is a gift)

Amsterdam 8 februari 2011,


We vergeten allemaal weleens het leven te waarderen. Hier volgt een reminder. Met speciale dank aan Lifeoptimizer.org


Vandaag is een geschenk :

1. Vandaag ben je gezond;

We zijn er gewend aangeraakt gezond te zijn, dat we vergeten hoe goed het is om gezond te zijn. Pas als we weer ziek worden waarderen we het feit om gezond te zijn.



2. Vandaag heb je iemand die van je houdt;

"Alleen zijn" kan jammerlijk zijn. Als je een partner heb, die werkelijk van je houdt, sta erbij stil en neem het niet aan als gewoonte.

3. Vandaag heb je de mogelijkheid om iemand lief te hebben;

Waardeer het feit dat je vandaag van iemand kan houden en de aandacht kan geven.

4. Vandaag kan je eten en eten wat je wilt;

Vergeet niet dat veel mensen in de wereld hongersnood kennen en moeten leven van een kleine magere dagmaaltijd.

5. Vandaag heb je een baan;

Veel mensen zijn werkloos. Als je vandaag een baan hebt, wees er blij mee.

6. Vandaag leef je in vrede;

Zou je je leven kunnen voorstellen temidden van een oorlog. Nee.... Het zou pas echt erg zijn, als je elke dag door angst of terreur wordt achtervolgt.

7. Vandaag kan je schoon lucht ademen;

In sommige delen van de wereld moeten mensen in steden met een witte mondkap lopen. Wees blij dat je dat niet hoeft te doen.

8. Vandaag leef je in veiligheid;

Wees dankbaar om het feit, dat je kan gaan en staan, waar je wilt zonder bang te zijn dat er iets zal gebeuren.

9. Vandaag heb je de mogelijkheid om te geven;

Het geeft een gelukkig gevoel als je iets kan weggeven, zonder iets voor terug te krijgen. Vandaag kan je dat doen.

10. Vandaag is een nieuwe dag;

Gisteren is verleden tijd. Morgen is de toekomst, maar " Vandaag" kan je helemaal opnieuw beginnen. Vandaag is een geschenk !!!

Check : Lifeoptimizer.org


Ciao Givani

Rewind: Suriname Ditjes & Datjes

(Gio en Ma in Nieuw Amsterdam, Commewijne)

Amsterdam 31 januari 2011,

Hallo Allemaal, ben inmiddels al een weekje terug uit Su. En Sranan laat me niet los. Het heeft me wakker geschud hoe het leven anders kan zijn.

Hierbij nog enkele ditjes en datjes van mijn reis:

* Surinamers hebben een talent om te goochelen met de tijd. Het is een crime om een afspraak te maken met mensen. Als je daar bent accepteer het gewoon
, de bussen vertrekken wanneer ze vol zijn en er is geen vaste dienstregeling



* Wees bewust van dieren in je huis. Het is normaal met insecten. Kamra-windjes in je woonkamer, Kikkers in je badkamer, Torren op je veranda, Mieren in de keuken, etc......

* Een stroomstoring is dichtbij. Het kan gebeuren. In de wijk Maretraite had ik er twee keer mee te maken. Tip : Laadt je telefoon in je lader, want deze grap wil je niet meemaken.



* Op tv zie je heel vaak de nieuwste films die bij ons in de bioscoop of op DVD te zien zijn: Avatar, Buried, The American, Wall Street (money never sleeps) etc...


* Respect to the People : Sranan Libisma (mensen) zijn heel wat warmer en zijn meer bon-vivanter dan ons Nederlanders of Surneds.


* Als je in Paramaribo bent, wees 3 keer in jezelf bewust van waar je loopt, of je goed oversteekt want het verkeer is gevaarlijk.



* De twee grote winkelcentra in de stad zijn een verademing om de drukke binnenstad te vermijden . En dan vooral de Hermitage Mall, de Maretraite Mall is wat minder, maar toch allebei leuk om te vertoeven.



* Surinamers praten grappig: een kleuterschool noemen ze freubelschool. Als je je schoenen aan de verkeerde voet aantrekt, dan noemen ze dat "doksi" (eend). In de bus noemen ze de stopknop , de knop om te "schellen".



* Een op de twee auto's is een Toyota. En verder alleen maar Japanse en Koreaanse auto's: Isuzu, Hyundai, Mitsubischi, Nissan en Honda.



* De Chinese Supermarkets zijn heel leuk. Werkelijk alles is er te vinden. Van Levenswaar tot Enveloppen.


* Motto van Suriname : "I LOVE SU". Deze T-shirtjes waren een hot item. En een "Must Have" voor een ieder die op vakantie daar was.



* Suriname is prachtig , omdat het gemixt volkje is : Je
hebt er Creolen, Hindoestanen, Indianen, Javanen, Chinezen, Libanezen, Guyanezen en Brazilianen.



* Ik was drie weken in SU en ik had ook drie weken "Buikloop". De WC was mijn mati (vriend) daarzo. Komt ook door sambal, ik hou van sambal.

Thnks Su !!!! Giovanni

Suriname dag 20 : Laatste dag

(met dit toestel terug naar Nederland, KLM MD10 - genaamd : Moeder Teresa)

Paramaribo/Amsterdam, 23 en 24 januari 2011,


Aan alles komt een eind!!!


Zondag zou ik vertrekken met KLM. Ik kwam zaterdagnacht nog van ZsaZsaZsu. Ik heb daarna helemaal niks gedaan. Alleen maar mijn koffers ingepakt. Tante Gina kwamen met Relascha mij nog even groeten.


Mijn moeder had "Swiet Watra" gemaakt. Dit is een badje met Florida water, Pompeja geurwater en blauwsel. Hiermee kon ik op Creoolse wijze afscheid nemen van het huis.


Willy kwam mij afhalen en samen met mijn moeder gingen we naar Zanderij. Onderweg nog even bij mijn oma een laatste stop. Ik moest nog een kousenband meenemen voor tante Ronita.


Bij Lelydorp heb ik nog een laatste portie bami gekocht. Dit in de veronderstelling dat het vliegtuigeten niet te eten zou zijn.


Tussen Onverwacht en Zanderij kregen we een klapband. Toch even schrikken, vooral als je denkt aan alle verkeersdrama. Willy raakte niet in paniek en was zeer professioneel. En dit is het leuke, we vroegen een aankomende auto of ze mij konden meenemen. Toevallig hadden ze geen koffers en kon ik mee. Mijn moeder en Willy bleven achter.


Door deze lift van deze heren kon ik op tijd mijn koffers afgeven en inchecken. Een half uur later kwamen mijn moeder en Willy erbij. Op Zanderij had ik zeker vijf controles:

1) handbagage gewicht
2) paspoortcontrole
3) handbagage scan
4) persoonlijk gefouilleerd
5) na tax free zone weer handbagage scan

Toevallig vertrok ook een SLM toestel, waardoor het zeer druk was bij de controles. Even dacht ik mijn vlucht te missen. Maar alles ging toch snel.


Heel leuk, ik kwam een SLM-stewardess tegen die ik in Nederland tegenkwam in burgerkleding. Ze herkende me. Wel grappig ik zei toen tegen haar dat ik naar SU zou gaan. We hadden een leuk kort gesprek. Ze woont wel in SU. Ze zag aan mijn ticket dat ik met concurrent KLM zou vliegen.


De vlucht was super. Het Entertainment System is echt niet te missen op de vlucht. Op mijn gangpad had ik nog een hele knappe Beyoncé-achtige stewardess. Eye candy. En mijn passagiers naast mij waren supervriendelijk en meedenkend.


Kwam aan op Schiphol om 07:30 u, alle controles gingen makkelijk. Geen aangiftes, na twee uurtjes was ik weer thuis in Amsterdam-Gein. En nog steeds denkend aan de verschillen tussen Nederland en SU.

Ciao Givani

Suriname dag 19

(Ter ere van opening van de Ringweg)

Paramaribo 22 januari 2011,


Dit was mijn laatste volle dag in SU. En het moest "Carpe Diem" zijn. Ik was gisteravond express niet uitgeweest, omdat ik wist dat ik het druk zou hebben vandaag.


De hoogtepunten:

* Familiebezoek;

Vroeg in de morgen opgestaan. Ik ben van Indiaanse afkomst. En het kon niet anders dat ik een broer van mijn opa zou opzoeken. Ik had mijn oom nooit gezien. Zeer leuk om te zien hoe familieleden werkelijk oprecht blij zijn om je tegen te komen. Echte Carib-Indianen. Ze hebben zelf een eigen taal in Suriname en dit heet "Kribisi". Het schijnt dat de wijk Zorg en Hoop, waar ik op bezoek was, een redelijk aangename wijk is. Niet teveel diefijzer voor de woningen. Toch verrassend.


* Souvenirshoppen;

Na het familiebezoek op naar de stad. Ik moest nog enkele kleine dingen hebben. De stad heeft toch zijn eigen charme. Je moet ervan houden. Ik ben het liefst elke dag in Hermitage Mall. Bijna elke winkel in de stad verkoopt tassen, brillen, dezelfde kleding en souvenirs. Bijna allemaal. De meesten zijn in het bezit van Chinezen. Wat ook heel grappig is dat veel Chinezen geen "Nederlands" praten , maar juist wel "Sranan Tongo"(Surinaams). Ik wou nog toen ik pas aankwam in Paramaribo, Chineze woorden uitspreken tegen een winkelier. Zei hij: "Djaso we tak sranan" (Hier praten we Surinaams). Hahaha...


* Kekemba ressort;

Dit ressort is gevestigd aan de Mangolaan. Ik dacht ik loop het voor de grap vanaf de stad via Tourtonnelaan. Nou ik had spijt , het duurde anderhalf uur. Echt ongelovelijk hoe groot Paramaribo is. En daar aangekomen stelde het ressort niet zoveel voor. Een te kleine zwembad en wat ligstoelen. Ik was wel op gladde wijze op deze plaats naar binnen geglipt. De eigenaar sprak mij vermanend toe en had natuurlijk volkomen gelijk. Ik had eigenlijk geen zin om 25 SRD ( EUR 5,50 ) neer te leggen voor deze tent. Ben ook nergens ingegaan. Ik besloot door te lopen naar Hotel Martinus in de wijk Maretraite.


* Zwemmen in Martinus;

Dat lopen had ik dus niet moeten doen, duurde 1 uur en 15 minuten. Vanaf Cultuurtuin via Ringweg-Zuid naar Maretraite. Dit doe ik echt nooooooit meer !!! Maar ik wist waarvoor ik het deed. Een lekkere zwembad voor maar 15 SRD ( EUR 3,35 ). Ik had er een leuke tijd met Brazilianen en Nederlanders. De twee Braziliaanse vrouwen waren superrelax. Ik werd nog uitgenodigd om het huis van hun te bezichtigen, Ik moest het afslaan, omdat ik me thuis moest klaar maken voor het theaterbezoek. Wel leuk dat de kinderen van de vrouwen Surinaams en Nederlands spraken, omdat ze hier op school gaan.


* Thalia Theater;

Dit theater was voor mij echt een topper. De zaal is overzichtelijk met balkon. Ik was er samen met mijn moeder, Willy, Sabrina. Alle bezoekers kwamen er netjes gekleed. En de voorstelling was toppie: "Ging over een student die rover wordt en aan het eind berouw krijgt voor zijn daden". Dit was de première dus hij draait voorlopig nog wel. De toneelgroep heet "A Sa Go" en het stuk heette: "Tede E Go Na Sabana".


* Zsa ZSa Zsu;

Er zitten drie "z 's " in de naamgeving. Hou die "Z" aan voor de Zaterdag . Zsa Zsa Zsu op zaterdag is "the place to be". Twee zalen (merengue en house). En het is daar druk, Paramaribo viert feest. Ik heb echt genoten. Dit was voor mij de allerlaatste keer "clubbing" in Paramaribo, want morgen ga ik terug naar Nederland.

Ciao Givani

Suriname dag 18

(Spanhoek, hartje Paramaribo, kijkend in Domineestraat)

Paramaribo 21 januari 2011,


Na het uitgaansgeweld van gisteren, was ik vandaag loom. Het weer maakt je traag als je moe bent. Ik had toch een tijdje nodig om op gang te komen. Overdag dus niks gedaan, alleen maar thuis zitten mijmeren en rusten.


Mijn stelling luidt dat elke man elke dag wel twee of drie knappe meisjes tegenkomt. Elke dag, ik weet niet hoe vrouwen dat ervaren.

* Bij de Waag (een Italiaanse restaurant aan de Waterkant ) was ik vandaag. Ik wachtte op een menukaart. Toen een slanke serveerster stap voor stap, met haar haar in knotje en een bril op naar mij toestapte. "Are you being served?". Nou ze sprak met Amerikaans accent. Ze was Hindoestaans-Guyanees en had gestudeerd in Amerika. Een leuke chitchat volgde. Ze stelde voor om iets samen te doen. Maar gezien mijn drukke planning van mijn laatste twee komende dagen in Su, was het echt onmogelijk.


* Tante Gina had mij uitgenodigd om vandaag naar de casino te gaan. Een van de serveersters daar was Nathalie, een leuk Creools meisje met prachtige curves. Ik sprak haar aan, maar ik kreeg het gevoel dat uitgebreide gesprekken onmogelijk waren in een Casino. Elke camera volgt je. Ze was wel relax, maar tegelijkertijd heel verlegen om lang te praten. Een kat-muis spelletje van oogcontact volgde continu als we elkaar passeerden. Ik denk dat ze moest oppassen voor haar baan met al die vervelende camera's.

Over die casino, daar wou ik nog iets over kwijt. Heel jammer dat Suriname niet zo streng is. Heel jammer. Het is toch ongelovelijk, gratis drank, gratis eten, gratis optreden, gratis sigaretten, gratis service aan je gokkast. Allemaal om mensen doekoe uit hun handen af te troggelen.


We waren op stap met zijn zevenen. Eerst naar "Princes Casino". Dit is een zeer luxe tent. Service is het toverwoord. Alles wordt voor je gedaan, zolang je maar geld uitgeeft aan gokken.


Vervolgens zijn we gegaan naar "Tropicana Casino" aan de Saramaccastraat. Dit gokpaleis is wat meer volkser en minder luxieuzer als "Princes Casino". Je wordt bij allebei wel op je wenken bedient.


Als je dakloos bent en je hebt nog nette kleding, dan is dit een supertip. Je gaat gewoon naar binnen en jezelf verstoppen achter een gokkast. Je doet net alsof je gokt en loopt rondjes en binnen een uur krijg je gegarandeerd gratis drinken en eten (Rijst met groente). Cannot be easier.


Ik ben blij dat ik geen gokker ben. Als tiener wist ik als geen ander wat gokken met je leven kan doen. Ik heb mijn lesje geleerd. The House Always win !!!

Ciao Givani